Oasis DF

diariodeferrolCorren malos tempos para a lírica, que diría Bertolt Brecht. Nos últimos lustros a prensa sufriu grandes mudanzas e a súa morfoloxía, fins e alcance foron redefinidos ata tal punto que ben pouco ten que ver o xornalismo de hoxe co do remate do pasado século.

A deriva economicista, a sobreinformación futbolística, a omnipresenza vulgarizada da escrita sobre a víscera ou a frikización dos contidos son algúns dos buracos negros que fagocitan, día si e día tamén, calquera luz periodística que tente escapar do seu campo gravitatorio altamente masivo.

Así as cousas, que un xornal coma o Diario de Ferrol alcance as dúas décadas de vida acollendo nas súas páxinas abondosos contidos de carácter cultural non só é un feito obxectivamente meritorio, é un verdadeiro milagre polo que deberiamos estar dando grazas sen descanso.

A música, o cinema, o teatro, as artes plásticas, a danza, a fotografía, a ópera, a bd e, xaora, a literatura en todos os seus xéneros e fórmulas tiveron dende o primeiro momento acubillo nas planas deste xornal.

Os que o vimos agromar hai vinte anos e levamos colaborando nel todo este tempo sentimos unha débeda impagable co equipo de profesionais que, día tras día, infatigablemente, contra vento e marea, fan posible que cada mañá todo Ferrolterra e non só reciba o seu diario e poida informarse a través del, criticamente, das carteleiras cinematográficas e teatrais, dos espectáculos musicais, das exposicións de artes plásticas, das iniciativas da bd, dos eventos operísticos e, por suposto, da publicación das mellores e máis interesantes obras literarias.

Plataforma singular neste impulso decidido polas artes e a cultura que abandeira o Diario de Ferrol resultou, dende ben cedo, o actual suplemento Nordesía, xurdido alá polo 2004, cando o amigo Man Castro dirixía o medio e o chorado mestre Juan Ramón Díaz era o responsable de temonear o grupo periodístico. Naquel conxunto de xornalistas que lle deron a súa configuración definitiva estaban Nicolás Vidal e Xosé Mª Gómez Fandiño e, ao pouco, tamén Montse Fernández, aos que logo seguiron outras compañeiras e compañeiros. Hoxe todo ese herdo de tanto e tan bo traballo feito continúao acrecentando Carlos Miragaya e o seu equipo. A todos eles e, por suposto, ás compañeiras e compañeiros colaboradores destas páxinas, corresponde o mérito de que o Diario de Ferrol se teña convertido nun auténtico oasis cultural nun país onde tantiña falta nos fan voceiros para as artes de noso que sigan dando moito que falar, e moito que ler, polo menos outros vinte anos máis.

[Diario de Ferrol, 13-7-2019]

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

Conectando a %s